28. Arctic (Monkeys)
20 jaar Whatever People Say I am, That's what I'm not.
Weer een Strook met iets wat ik heb getekend, gelezen en geluisterd.
Tekenen
Bij het nieuw leven inblazen van mijn persoonlijke blog wilde ik mijn favoriete albums tekenen. De meeste albumhoezen bleken echter niet echt geschikt voor dit plan. Uitzonderingen daargelaten, zoals The Car van Arctic Monkeys. Waarover zo meer.
Lezen
Elk boek van Adwin de Kluyver voelt als een ontdekkingsreis. Zoals zijn boeken over de Arctic. In Het Gedroomde Noorden reist hij ontdekkingsreizigers, wetenschappers, helden én charlatans achterna naar de Noordpool. In Niemandsland gaat de ontdekkingsreis naar Antarctica.
Zijn persoonlijke reisnotities wisselen zich niet alleen af met bekende heldenverhalen zoals Amundsen en Shackleton, maar juist ook de minder vanzelfsprekende hoofdrolspelers. Astronauten, walvisjagers en sleehonden. Het levert een boek vol mooie anekdotes op. Zoals de bemanningsleden van de Belgica die na een winter vastgevroren in het pakhuis plots mensen aan de horizon zien en snel hun beste kleren aantrekken. Het blijkt om een groep pinguïns te gaan. Kluyver geeft ook de pinguïn een eigen hoofdstuk.
Had ik al gezegd dat het prachtige boeken zijn?
Luisteren
Exact 20 jaar geleden kwam Whatever People Say I am, that’s what I’m not van Arctic Monkeys uit1.
Via Myspace kwamen de eerste nummers op onze mp3 spelers terecht. Don’t believe the hype zeiden ze zelf. Te laat, ik had arcticmonkeys.nl al geregistreerd. Op 2e kerstdag zie ik nu, blijkbaar vond ik domeinnamen nog belangrijker dan familietijd. Bij het eerste optreden in de Melkweg in 2006 zijn we op Youtube in 640x480 resolutie vast nog ergens terug te vinden.
Wat volgde, waren jaren waarin we als vriendengroep in gehuurde busjes ze achterna reisden. We zagen ze in Keulen. Amsterdam. Ierland. Berlijn. Op festivals zoals Lowlands en Best Kept Secret. Net als ons geboren in 1985/1986, waren het leeftijdsgenoten en hun muziek groeide met ons mee. Van zorgeloos op de dansvloer tot zwaarder, zoals op het door Josh Homme geproduceerde Humbug. Een kant die er bij mijn favorieten Do me a Favour en 505 al aan zat te komen. Maar die eerste secondes van Whatever People Say I am, that’s what I’m not hebben nog steeds hetzelfde effect op mij. Geloof de hype!
Klink ik nostalgisch?2 Nee hoor, want ze hebben een nieuw nummer!
Tot volgende week!
HUMO blikt ook terug op 20 jaar Arctic Monkeys
Pfoeee, Whatever People Say I Am... twintig jaar. Feel old yet?! Heb het flyertje zelfs nog, dat platenzaken destijds uitdeelden. En die nieuwe single klinkt weer heerlijk. Stiekem langzamerhand weer verheugen op een album...